kundiman[dot]net

Ilang taon na rin akong may website o blog, 2004 pa, na araw-araw kong pinagbubuhusan ng panahon at pinaglalaanan ng oras. Webpages na isa-isa kong sinulat, ang bawat letra, bawat HTML tag, CSS style definition, at javascript code. Pero ang unang beses na nalungkot ako dahil sa hindi ko magamit ang isang site ay nung down ang, hindi ang aking site, kundi nang makita ko ito, bandang first-second quarter nitong taon, 2008.

Isa ito sa mga error screens ng Twitter, “Something is technically wrong”. Ang Twitter ang nagsimula ng microblogging kung saan makakapagpost ko ng mga maiiksing posts o updates. Pero nagamit ko, este namin ni karmi ang Twitter para makatext ang isa’t isa, para makaiwas sa mahal na international SMS rates.

Mahigit 2,900 direct messages na ang nasend ko kay karmi mula Enero, at karamihan dun ay gamit ang phtwitters. Malaking kamurahan ang piso kumpara sa dapat ay kinseng sisingilin ng Smart sa bawat int’l SMS, e kitang wala naman akong perang pangload. Ganun din naman ang benefit ni karmi sa pagtetext sa akin, dahil may US shortcode number ang Twitter na ginagamit niya.

OK na sana ang lahat nang itinigil ng Twitter ang SMS support sa Pilipinas at sa iba pang bansa, maliban sa Amerika, Canada at India ata. Naiyak nga ata si karmi dahil sa balitang yun:P Hehehe, kasi hindi na niya ako matetetext… pansamantala.

Dahil sa pag-alis ng SMS support ng Twitter, ay siya namang pagdaradag ng feature na ito sa Brightkite!:D

Read the rest of this entry »

Nung isang araw ay tinignan kong muli sa Google maps ang layo sa pagitan naming dalawa ng baby ko. ganun pa rin, 8,400+ miles. ‘Di man lang lumiit kahit kaunti. At mukhang lumalayo pa nga ata unti-unti dahil sa Continental Drift Theory (Oo, scientifically incorrect ang sentence ko na yun, hehehe).

At ayun, naisipan ko tuloy lagyan ng marks ang mga bahay namin para mas madaling makita. Isa sa Bulacan, isa sa San Antonio, at kapag niZoom-out mo ay makikita talaga ang malaking karagatang Pasipiko na nasa pagitan naming dalawa:P Sobrang layo…

At ayun, sunod ko nang naisip ay lagyan ng marka ang lahat ng pinuntahan namin nung andito siya:)? At nasa ibaba ang screenshot ng nagawa ko. Maari mong iclick ito para makita talaga ang mapa ng June 17 date namin ni karmi sa La Mesa Eco Park.

Ang galing niyan, kaya iminumungkahi ko na gawin niyo rin, hehehe:P Magpunta lamang sa maps.google.com, at magsign-in gamit ang inyong Google/GMail account. Makikita sa kaliwa ng screen ang link patungo sa My Maps, i-click yun at may lalabas na menu para sa Create New Map. Enjoy:D

Ang Bridge the Gap series ay pagtatalakay sa mga paraang ginagawa namin ni karmi para mapunan ang layo sa pagitan naming dalawa. Sundan ang serye na ito upang makakuha ng mga tips at ideya sa mga pwedeng gawin upang mabasawasan ang hirap ng pagkakawalay sa minamahal.

[Update: Pwede ka na ulit tumawag (October 11, 2009)]

Matagal-tagal na rin kaming magkarelasyon ni karmi (hehehe, magkarelasyon) na batid naman ng lahat na isang long-distance relationship ang meron kami. Nasa ‘Pinas ako, nasa Amerika naman siya, na kung susukatin ay lagpas walong libo’t apat na raang milya ang layo ng mga bahay namin.

pano mo nalaman? :P ang layo. grabe. hehe
mineasure ko sa google maps :P
geek. :P
lalagay ko sa post ko
ganon kalayo pero sa tuwing kausap kita, parang andyan ka lang. pwedeng makasama. mayakap. :P
wag ka nga magdrama :P
:P bat ba

Grabe, puro kami belat :P At nabanggit na rin lang ni karmi na kapag nakakausap ko siya’y parang andun lang ako, yun ay dahil marami namang magagamit talaga online para magawa iyon. At dahil na rin hindi naman talaga kami nasa harap ng PC lagi, lalo na kung nasa work kuno si karmi, ililista ko ang mga pwedeng gamitin para tumawag sa cellphone mula sa isang PC.

Gamit ang mga ito ay natatawagan ko na ang baby ko para gisingin siya sa umaga sa kanila, o kung bitin ang pag-uusap namin dahil aalis sila ng bahay, o kadalasan ay tuwing nasa work siya:D kung saan bawal ang YM.

Read the rest of this entry »