kundiman[dot]net

ng April 8. Bakit kamo? Kaunting panimula muna. Ipinanganak ako ika-walo ng Abril taong mil nuwebe siyentos otsenta’t siyete, ilang minuto bago mag alas-nuwebe ng umaga. Ngayong taon ay papatak ito sa Holy Wednesday, ang araw kung kailan nakipagkasundo si Hudas Iscariote sa mga punong seserdote para ipagkanulo si Hesus sa halagang tatlumpung piraso ng pilak.

Naranasan ko nang magdiwang ng kaarawan sa Linggo ng Palaspas, Lunes Santo, Martes Santo, Miyerkules Santo, Huwebes Santo, Biyernes Santo, Sabado de Gloria o ‘di kaya’y Pasko ng Pagkabuhay. Minsang makakuha ako bilang regalo ng isang bisikleta nang biyernes ay kinailangan ko pang hintayin ang linggo bago ko ito gamitin dahil paano kung magsemplang ako? Edi hindi gumaling ang sugat ko dahil patay ang Diyos.

Naalala ko lang, may kaklase ako nung kolehiyo na tuwang-tuwa at naiyak pa nga ata nung kinantahan namin siya ng Happy Birthday! sa klase, dahil yun daw ang unang beses na naranasan niya yun. Wala na kasing pasok ang elementarya at sekondarya bago pa man abutan ang kaarawan namin. Bakasyon na lagi. Pero hindi rin naman namin kailangan pa bumili ng iba’t ibang klase ng kendi at irerepack sa supot ng softdrinks para ipamahagi sa buong klase, tipid din.

Miyerkules Santo ang kaarawan ko sa susunod na linggo, naisip ko kanina. E ano kayang araw nung araw na pinanganak ako talaga? Yan nang tinanong ko sa nanay ko. Alam mo kung ano ang sagot niya,

Wala. Magbabakasyon sa Baguio yung doktor ko nun kaya isang linggo bago mag-Mahal na Araw e biniyak na niya ang tiyan ko para ilabas ka at ilagay ka na lang daw sa incubator ng dalawang linggo para wala na raw maging problema sa schedule. Solb!

Hindi yan ang eksaktong sinabi niya pero parang ganun na rin. Tinignan ko nga at nakita ko somewhere sa net na Wednesday bago mag-Palm Sunday ako napagkasunduang iluwal sa mundo. Grabe, ngayon ko lang nalaman ang detalyeng ito ng aking kapanganakan.

So ang OB/GYN ng nanay ko na ba ang sisisihin kung bakit naging mahina ang mga baga ko at kinailangan labanan ang asthma sa loob ng labindalawang taon? Paano na ang mga P.E. at extracurricular activities na hindi ko sinalihan dahil sa kahinaan ko? Paano na yung Jamboree nung Kab Scout ako?

Edi dapat pala e Taurus pala ako, at iba dapat ang naging kapalaran ng aking buhay, hehehe:P

‘Di ka makarelate? Isipin mo, alas-diyes ang pasok mo kaya ang balak mo alas-otso ka babangon. Pero ang mga magagaling mong mga kasama sa bahay na alas-otso ang pasok ay gigisingin ka na kagad bago sila umalis, wala pang alas-siyete nun! Para lang daw sigurado.

Marami pa kung saan nanggaling ‘yan, pero baka bumagsak na kapag tinaasan ko pa yang burger bun tower. Soft, fluffy, chewy burger buns… at lahat ng ‘yan, galing sa Jollibee.

Pero dahil ‘di na pasado sa shelf life  standards ng best supply chain sa buong asya-pasipiko ay ibinenta na lang ang dose-dosena nitong mga ‘di naubos na burger buns sa kanilang mga empleyado, kasama na ang pinsan ko. Piso ata isang pares.

Minsan din, Jolly hotdog buns naman.. pero oo, puro tinapay lang. Saklap.

Sabi ni @bob ong, “kung hindi mo raw babasahin ang mga libro mo, hindi talaga libro ang pag-aari mo kundi mga tinta at papel”. Pero ano nga naman ba ang gagawin ko kung hindi ko talaga matagalan ang pagbabasa sa ilan sa mga ito? Siguro uumpisahan ko sa simula, babasahin isa-isa ang mga pahina, ‘tas maglalagtaw ng ng dalawang pages, tatlo, apat o lima. Pagkatapos ay lalagtawan ang buong chapter at bago ko pa marealize, ayun, nasa back cover na pala ko.

Ayun, nabasa ko na kuno ang buong libro’t ilalagay na sa kanyang lugar sa improvised shelf na yan, at hindi na muling mabubuklat? ever.

Pero hehe, ‘di naman laging ganun, dahil sa limited ang budget ko, sinisigurado kong gusto ko talaga ang isang libro bago ko bilin. Ang di ko lang naman nagugustuhan ay yung mga required references sa school, lalo na yung sa Math:P

Madaling malaman kung paborito mo ang isang bagay, yun yung mga mabilis maluma, gula-gulanit, may mga sira at dumi. Pero ginagamit mo pa rin.

Ito ang aking lahok para sa ika-29 na linggo ng litratong pinoy na may temang Bago nga kaya? Ang litrato ko ay kinuhanan kanina, ang dating lalagyan ng tv na ginawa kong bookshelf, dito sa tabi ng aking pc. Tignan ang ibang pang mga bagay na kapag nakita mo’y mapapatanong ka kung “bago nga kaya?” sa mga lahok ng iba pang miyembro.

Pinikturan ko ang mga achives ko kahapon, ayon na rin sa tip ng isang photography blog. At nakita ko ito, isang graphing paper mula sa notebook ko sa trigonometry class, taong 2002-2003. Under kay Mr. Feliciano, pinagdadala kami ng calculator every meeting at yun nga, nakalimutan ko minsan dahil nag-aral ako kinagabihan at di ko naayos yung bag ko, hahaha. Oo, nag-aaral ako dati sa bahay.

Out of frustration, ayan.. Isang DIY calcu mula sa papel, maraming functions yan. Marami ring memory slots, and I bet yung bagong version niyan e pwede magbrowse sa web gamit ang WIFI. Yun nga lang, kelangan mong idrowing lahat ng yun:D Hehehehe.

komski – Could it be any harder?