kundiman[dot]net

what are you doing?
sundance sir. para di tumuloy ang ulan.

kung may sundance para di umulan, meron din bang pwedeng sayawin para di matuloy ang pagpatak ng mga luha?

nakita ko ung mga picture nila. oo, hindi lang isa, madami. madaming album sa friendster profile nya. madaming posing, ung iba, solo lang nung babae na ang ibig sabihin ay sya ang kumuha ng litrato. wala syang solo picture. o baka naman wala lang syang pinost. di ko alam kung bakit talagang binrowse ko lahat ng mga litrato nila. di ko alam kung bakit tinuloy ko pa rin ang pagclick sa next button para lang makita ang susunod na larawan. di ko maintindihan ang sarili ko. masokista. un nga siguro ako.

ok na rin at masaya na sya sa buhay nya ngayon. in fairness, mukha naman silang happy. mukha syang happy at un naman ang importante. kahit na di masyadong maganda ang nakaraan namin, gusto ko pa rin namang makita syang nakangiti at masaya kasama ang mahal nya. pero bakit ganito na lang ang nararamdaman ko? bakit parang nasaktan ako? bakit may mga ala-alang bumalik? mga ala-alang nabaon na sa limot. ewan. un naman lagi ang sagot eh. ewan ko.

There comes a point in your life when you realize

who matters,

who never did,

who won’t anymore…

and who always will.

So, don’t worry about people from your past,

there’s a reason why they didn’t make it to your future.

masaya na ako ngayon. sobra. kuntento at wala nang mahihiling pa. pero bakit ganito? bakit bigla-bigla na lang akong nagdadrama? di lang siguro maiiwasang maapektuhan ng nakaraan. ang nakaraang parte na ng buhay ko, ang nakaraang nagbigay sa akin ng mahalagang aral. ang nakaraang naging tulay para makilala ko ang ngayon ko.

at sabi mo, malayo pang bukas, tapos na ang kahapon.. ang mahalaga’y ngayon.. andito ka ngayon o sinta…
– Sinta, Sugarfree

hmmm, ok rin siguro tong nangyari, dahil sa bawat oras na naaalala ko ang nangyari noon, mas pinahahalagahan ko ang kung anong meron ako ngayon dahil ito na ang gusto ko hanggang bukas. :)

note: para sa LP ngayong linggo, ako (karmi) po muna ang gumawa ng entry. :)

picturan mo ko. gusto ko ung madrama ha. ung pang-friendster.
o sige.

*click*

o ayan, madrama yan ha.
oo nga. hmm, punta tayong san francisco diba?
oo.
so, anong body of water to?
pacific ocean.
ha? pacific ocean?
oo. bakit?
syet, tubig galing Pinas.

Aug. last year, pinuntahan ko ang aking kaibigan na nasa Sacramento para magbakasyon. i needed the break, sobrang OT kasi sa trabaho kaya naisipan kong magleave ng anim na araw. sabi nya sa akin, magd-drive daw kami papuntang San Francisco. lalo akong natuwa dahil gustong-gusto kong makapunta doon. nagdrive kami sa Highway 1. sa kahabaan nito’y madaming beach kang madaraanan. mga ilan din ung tinigilan namin para magpictorial kaming dalawa.

may namiss ka ano?
ako? wala noh.
sus, wala daw. senti-sentihan ka na naman..

habang tinitingnan ko ang larawan na kinunan ng aking kaibigan, di ko mapigilang magdrama. Pacific Ocean ito. itong malaking karagatang ito ang nasa pagitan ko at ng Pinas. Pacific Ocean ang pagitan naming dalawa. malayo, malalim. hindi pwedeng languyin lalo na’t di naman ako marunong lumangoy. wala akong ibang magawa kundi ang tanawin ang kalawakan nito. parang gusto kong sumigaw, at baka sakaling marinig ang aking tinig sa kabilang parte ng mundo.

pero bakit kelangang nasa kanlurang parte ka ng lugar na kinaroroonan ko ngayon? bakit nga ba ang layo mo?

tubig ito galing Pilipinas.
ilang beses mo nang inulit yan.
oo nga, pero kasi parang so near, yet so far.
emo. ang drama mo talaga.

Ito ay ang aking entry para sa ika-17 na linggo ng Litratong Pinoy na may kategoryang Sa gawing Kanluran. Ang litrato ay kinunan last August, 2007. Bago ko ginawa itong entry ay paulit-ulit kong tinanong ang aking kapatid na babae kung nasa kanluran ba ng Amerika ang Pacific Ocean at Pilipinas na rin. Oo daw, nagkaroon pa tuloy kami ng maikling balik-aral sa HEKASI.

13 na katao na ang kasali sa first-ever Official Litratong Pinoy EB! Swerte ba iyon o malas? Well, para hindi na natin pag-isipan pa yun e edi sumali ka na para madagdagan:D Ang iba pang mga detalye ay narito. (Plug by komski:)

komski – Could it be any harder?

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

pd kbng mtwgn ng mga 12 mdnyt oras d2?
cge.

di ko pa binubura ung txt mo sa akin. nung nabasa ko un, di ko alam kung anong isasagot ko kaya simpleng ‘cge’ lang ang naireply ko. kinabahan ba ako? oo, mejo. dahil matapos ang higit 4 na buwang walang paguusap, ngayon ko na lang ulit maririnig ang boses mo. kinakabahan ako kasi baka..

umuwi ako sa bahay ng parang normal na araw lang. nagchat, nagbloghop. pero iniintay kong magalas-onse, dahil tatawag ka na. sabi nung kausap ko, intayin daw nyang matapos ung paguusap natin. sabi ko sige. medyo nawala ang kaba ko. naisip ko rin, ito naman ang ginusto ko. gusto rin kitang makausap para maging malinaw na ang lahat. madami akong gustong itanong sayo. mga tanong na higit 4 na buwan nang naglalaro sa isipan ko. ayoko na din kasing magtanim ng galit pa. ako rin ang nahihirapan.

nagring ang telepono, ilang minuto paglipas ng alas-onse. ako na ang sumagot dahil alam kong ikaw na un. sinagot ko ang tawag at narinig ko ang boses mo. ganon pa rin. walang pinagbago.

trenta minutos ding tumagal ang tawag. pero mas maikli pa ung mismong paguusap natin. madami kasing moment of silence sa pagitan nating dalawa. dahil na rin siguro sa tagal na nating di naguusap, nailang na tayo sa isa’t-isa. kahit ako di ko alam ang sasabihin ko. di naman ako kinakabahan. di rin ako galit. hindi ko alam kung ano ung nararamdaman ko ng mga sandaling un. basta, kausap na kita un lang. ok na un.

‘sorry at salamat’, yan ang sabi mo. sabi ko, nangyari na. wala nang magagawa pa. sabi mo, nagbago ka na. malaki ang pinagbago mo. sabi ko, ako rin, di lang halata. nagpapasalamat din sa ako ginawa mo sa akin. sabi mo, makulit pa rin ako. di na ata talaga matatangal sa akin un. makulit na rin ata kasi ako since birth.

….mahirap na, baka mainlove na naman ako sayo. ayoko na.
ako rin. kaya ayoko munang tumawag sana eh.
ay pasensya.
ok lang, buti nga nakausap kita.

un na siguro ung huli nating paguusap. di mo man nasagot lahat ng gusto kong malaman, ok na rin. di mo na rin kasi kelangan pang magexplain. ang importante nakausap na kita. ok na ako.

alam kong mababasa mo ito. salamat sa tawag mo ha, saka goodluck na lang.