kundiman[dot]net

2002. 3rd year college. classroom setting. my professor asked us that same question. I wasn’t paying attention that’s why I was caught off guard when he called my name. sitting in the first row, chair beside the door, is never a good idea because you always get called first. I stood up, still not sure what to say. all my classmates were looking at me, waiting for my answer. shoot, I don’t know, five years from today? I don’t plan waaaaay ahead.

Ms. Francia?
Sir, I’m not sure what I’ll become 5 years from now. I’m not even sure if I am going to graduate next year.

it was 2002 when we got the letter from the the US Embassy that it’ll be less than a year for our papers to be processed. finally, after 15 years, we are going to migrate and live in the US. I’m not sure if I am going to graduate next year. I almost got teary-eyed after saying that. living in the US is not really part of my plan(s). I don’t want to leave. I just wanted to have a job and stay with in the Philippines with my friends. and, maybe after 5 years, have a family of my own. plain and simple. right?

it was May of ‘05 when my family finally left the Philippines and yes I get to finish my degree and graduate with my batch mates. it was a fresh start not just for me but also for my family, we started from scratch. we’ve been here for almost 4 years now, and I can say that a lot have changed.

so, why the sudden trip down to memory lane you ask? I got this book from Starbucks, with the same title, and I just wanted to share it with you. ^_^ they made this book to help you plan and decide what you wanted to do with your life. :)

they got this list. hope it’ll inspire you be a better you starting today til 5-10 years from now. :)

Life is too short to be cranky. Attitude is a choice. We create our own world by the way we choose to see it. For the next five years your mind can focus on fear, worry, problems, negativity or despair. Or it can focus on confidence, opportunity, solutions, optimism and success. You decide.

Keep your word. Say what you mean, and mean what you say. Look the world straight in the eye. Live and work with honesty, openness and integrity; keep your promises, and everything else is a piece of cake.

Forgive everyone, especially yourself. Let go of past hurts. Feelings of resentment (or revenge) are worthless — they can only drag you down. The courage to forgive and move on is so liberating. Make it a rule: “Always be the first to forgive — especially yourself.”

Move forward. Yesterday is a cancelled check. The past is not your potential. There are far better things ahead than any you leave behind. The next five years are a blank canvas — clean and bright. Decide that you will throw all the paint on it you can.

Quit worrying. It’s been estimated that 99 out of 100 things we worry about never come to pass. If you stopped worrying about what might happen tomorrow, wouldn’t that give you more time to actually enjoy and savor today? What did you worry about six months ago? A year ago? Five years ago? How many of you biggest fears have actually come to pass?

Be grateful. Stop and view your life through the eyes of the other six billion people on Earth. Literally hundreds of millions of people would gladly trade places with you right now — and be ecstatic.

It’s the little things. Thinking small is an art — the art of living. The happiness of life is made up of little things — a smile, a helping hand, a caring heart, a word of praise, a moment of shared laughter. We are most alive in those moments. Savor them all!

5 years is a long time to plan, so we have to start now. start with the small things, simple things that we normally just don’t care about. :)

how about you?

where will you be five years from now? :)

simula na ng Simbang Gabi, at simula na rin ng pakulo namin ni Arvin dito sa kundiman. siyam na blog entry na patungkol sa Pasko. at ako, si karmi, ang magsisimula. :)

anung gusto mong regalo?

tinanong ako nyan ni ate melai nung isang araw. anu raw ang gusto kong christmas gift. well, anu nga bang gusto ko? hmmm.. hanggang ngayon eh hindi ko pa alam.

sabihin nyo nang imposible, pero wala akong maisip na materyal na bagay na gusto kong matanggap ngayong Pasko. wala na akong maisip na electronics na gusto kong mabili o ipabili. damit? libro? sapatos? ewan, wala talaga akong gusto. wirdu nga eh, dahil nung tinanong ako ng tatay ko kung anong gusto ko, parang napilitan pa akong ipabili ung camera. sira na kasi ung dati naming camera kaya kailangan nang bumili. sabi ko sa tatay ko, ako na lang bibili, pero mapilit, di na ako nakipagtalo.

sa ngayon, simpleng mga bagay lang ang gusto ko sa Pasko. simple joys ika nga, mababaw lang naman kasi akong tao.

• day-off sa trabaho. may pasok kasi ako ngayong Pasko at may overtime pa. isang araw na pahinga, ayos na sa akin un. para lang makatulog ng normal. :)
• magkaayos na kami ng kapatid ko. nagkaroon kami ng pagtatampuhan ng kapatid ko, last week. nagkasigawan, nakapagbitiw ng masasamang salita. ngayon, kinakausap na naman nya ako, pero ramdam ko pa rin ung pagiwas. ramdam ko ung gap, kahit na isang dingding lang ang pagitan ng mga kwarto namin. ambigat sa pakiramdam, nagsisisi talaga ako. haay, next times pramis di na iinit ulo ko.
• makausap mga kaibigan ko. magkikita-kita daw college barkada ko sa 27. ayos, matapos ang halos isang buwan na di ko sila nakakausap, makakatsikahan ko na ulit sila. pihadong madami silang kwento dahil may mga boyfriend na sila. :) bibili ako ng isang phone card, hmm, gagawin ko na lang sigurong dalawa. :D
• yakap at ngiti mula sa mga kaibigan ko dito. may Christmas party sa Sabado. formal daw ung attire kaya naman ayokong pumunta. kasi naman, kailangang magbestida. :P pero aattend pa rin ako para sa libreng food at para makapagenjoy na rin. :)
• makausap baby ko. well, given na ata yan. :) hehe. di ko na masyadong ie-explain dahil may christmas post ako tungkol dito. :)
• full-recovery ni Vanny. *hugs* sissy. sana talaga gumaling ka na.. Happy Birthday! mwah!
• maging successful ung 25th Wedding Anniversary celebration ng parents ko. :) its been 25 years, grabe. ang tanda ko na talaga. LOL. hehe.
• happiness para sa mga kaibigan ko dito sa blogospehere at para na rin sa mga nakasamaan ko ng loob this year. well, sana di naman sila ganun kadami, pero kung sumama man loob mo sa akin, wag ka nang magalit para maging tuluyang masaya ka na. ^_^
• syempre kasama na rin sa listahan ko ang World Peace. :)

LOL. di pwedeng wala. isip ka.
– ate melai

wala na nga ba akong gustong materyal na bagay? hmmm..

siguro plane ticket pauwi ng Pinas. :P

ito ay isang special post para kay Vanny.

last November 19, may bagong post sa blog nya, pero hindi sya ung author nung post. si Shobe. sabi ni Shobe, nasa ospital daw si Vanny. at that point, kinuha ko kaagad ung phone ko para itext sya ng get well. akala ko eh dahil lang sa nilalagnat sya or something kaya sya naospital.

ngayon na lang ako nakadalaw ulit sa blog nya, wala pa ring update, kaya naisipan kong magbasa ng comments. dun ko nalaman na di lang pala simpleng lagnat ang dahilan kaya sya naospital… :(

To all:

She’s still in the hospital. Still not awake. Terrible car accident. =(

Thanks for the prayers.

car accident. :( nung Nov. 21 ung comment. kaya pala walang reply sa text ko.. :( sissy, sana ok ka na ngayon….

miss you sissy!! as in… kaya dapat gumising ka na ok??? i demand! *hugs*

kaya sana po sa lahat ng nakakakilala kay Vanny, o sa mga dumadaan dito sa kundiman, pagpray natin sya…

sobrang hirap ba??

tanong sa akin ng pinsan ko kanina habang ka-chat ko sya. namomoroblema kasi sya dahil pupunta ng Canada ang girlfriend nya at magkakahiwalay sila for 8 months. tinatanong nya ako kung mahirap ba ang long distance relationship. i wonder kung bakit ako ang naisipan nyang tanungin tungkol dito.

mahirap nga ba? hmm, oo naman. hindi biro ang long distance relationships. lahat na ata ng oras, lakas at pasensya mo eh kelangan nito. i would know, parang naging ‘guru’ na nga ata ako pagdating sa topic na ito. mahirap talaga dahil di mo nakakasama ung mahal mo, di mo nayayakap, di mo nahahawakan. mahirap ipadama ang nararamdaman sa taong malayo sayo. kulang ang paguusap sa telepono, kulang kahit na araw-araw kayong magka-chat. pero dahil mahal mo, gagawin mo lahat kahit mahirap, just to make the relationship work.

nag wowork ba yung ganun lang?
hmm.
depende naman sa inyo eh

kahit naman ano atang relationship, dalawang tao ang involved. so, nasa paguusap nyo na rin un diba? maraming tutol sa LDR dahil sa mga obvious na dahilan — ung layo, unfaithfulness, pagkasawa, o ung pagkawalan ng pag-asang makasama pa ang isa’t-isa. aminado akong tutol ang mga kaibigan ko sa LDR, ilang beses na rin nila akong sinabihan na magingat dahil nga di mo sigurado ang kalalabasan. tama nga naman sila. di mo nga naman alam kung anong pwedeng mangyari.

sa 3 years na stay ko dito sa America, isa lang ang napatunayan ko, makulit talaga akong bata. dahil kahit na alam kong mahirap ang LDR (and considering na ung last relationship ko eh di rin nagwork), heto na naman ako. another LDR…. (love you arvin. :D) panibagong pagbababad na naman ito sa harap ng computer. :)

mahirap talaga ang LDR, pero kung kasing sweet ni arvin ung kaLDR mo, na kakantahan ka pa, eh mas madali. :)

Out of my League – Komski

depende talaga. kung pareho kayong willing na maghintay na dumating ung panahong makasama nyo muli ang isa’t-isa, magwo-work ang LDR. nasa sa inyo na lang un kung pano nyo ipaparamdam ung pagmamahal nyo. kung gusto nyo, gawa na lang din kayo ng blog katulad namin ni arvin, pwede ring magrecord din kayo ng kanta o kaya gumawa ng video.. hehehe… :D may snail mail, email, YM, Gtalk, twitter, skype, plugoo, phonecards, at nito lang eh, nakadiskubre si arvin ng site na pwedeng tawagan ang celphone ko.. tulad nga ng lagi kong sabi, kapag gusto, maraming paraan.. :)

hindi pwedeng isipin na hindi sapat ang mga kaya lang natin gawin, edi hindi nga talaga tayo tatagal kung ganun.

– arvin

alam kong natatakot ang pinsan ko sa pwedeng mangyari, pero sinabi ko lang sa kanya na wag masyadong magalala’t basta di dapat mawala ang communication nila. 8 months lang naman eh, saglit lang un. :) sinabihan ko rin sya na magpakabait na lang habang wala ung girlfriend nya. hehehe.. mga lalake kasi eh. :P

mahirap nga ang LDR, pero meron pa rin naman ang nagwo-work kahit na magkalayo sila. :) syempre, im hoping na maging happy ending din ang love story namin. :)

june 12- june 30.

worth it ang 14 hours na biyahe pauwi.. sobra.. bitin pa nga eh.. =)

halos isang buwang din akong nasa Pinas. halos isang buwan gumala, at nagsaya kasama ang pamilya at ang mga kaibigang matagal ko nang panahon bago ulit nakita.. nakakatuwa, nakakaaliw dahil ganon pa rin sila.. walang pinagbago, kung meron man eh makukulit pa rin sila.. =)

mula, elem., HS, at college pati na ring mga dating katrabaho eh nakita ko silang lahat.. walang patid na kwentuhan, walang patid na kulitan.. nakakamiss, sobra.. dahil alam kong matapos ang aking bakasyon sa Pinas, ay di ko na ulit alam kung kelan ko sila makikitang muli.. teka, bat ang drama nun? hehehe.. bawal nga palang magdrama.. dahil alam kong uuwi ako ulit at makikita ko silang muli. :D

sa aking paguwi, nagkaroon din ng EB kasama ang mga bloggers.. nakakatuwa dahil halos lahat ng inimbita ko ay nakarating.. =) sayang nga lang si ate karen, dahil may malaking balita noon kaya di sya nakasama.. sayang talaga.. salamat nga pala sa mga bloggers na nagpunta.. kay yeye, na nauna sa gateway at naka-uniform pa, kay mareng lojik na kahit hindi na sya active sa blogging ay nagpunta pa rin.. kay masterbetong na naging official photographer ng EB.. kay rob, sobrang thank you dahil nagundertime ka pa para sa akin! hehehe.. kina ate lalaine at dra. rio, na nakatalikod pa lang ako eh nakilala na ako kaagad.. (dahil daw sa post ko).. salamat din pala sa hanny.. :) kay tin, na di rin tinapos ang seminar na inatenan nya.. :) kay ate cielo, na binitbit si ate sheng, salamat sa kulitan at tawanan.. kay sissy vanny na biglang nagkasakit nung 18.. hahaha.. :P at syempre, kay kuya majorkontrapelo, na kahit late eh nagpunta rin.. salamat sa panlilibre sa dencios.. :) ay kasama syempre, si arvin, na lahat ata ng ng tao eh nagulat na sya daw pala si komski.. hehehe.. ^_^ super thank you talaga sa inyo.. =) kina chester, noime, janis, salamat sa mga text message nyo… sayang di ko na kayo nakita, naging busy na kasi.. :) si yods ang gusto ko ring mamit kaso, naka-hiatus naman sya nung panahong un.. haaay, basta sa susunod na uwi ko na lang.. =)

ako. yeye. arvin — mga idlipero.

superbowl. =)

backview..

nakipagkita nga rin pala ako kay gasti, pero dahil sa sobrang sikat sya at nagpapaka-anonymous pa rin, pinakiusap nyang wag ko daw ilagay dito ung picture nya.. :) pero dahil makulit ako bata, eto na.. =) hehehe..

gasti.

bitin ang tatlong linggo, pero masaya na rin. =)

nagpunta ako ng ortigas at nakipagsiksikan sa MRT, para lang mapanood magperform ang Grin Dept. sa Pioneer.. nagpunta ng Trinoma saktong andun ang Project One.. naging tambay ako ng gateway ng ilang araw at nakapunta rin ako ng La Mesa Eco Park.. napadad ako sa MOA, para samahang magsukat ang aking mga kaibigan ng uniporme, tapos ay nagpunta ng Manila Ocean Park.. sumaglit sa PUP, para magsenti mode, pagtapos ay binalak sumakay ng patok pero di na rin natuloy.. nagpunta ng Bulacan para ma-meet ung parents nya, na naging ok nman. =) nagnight swimming rin kasama ang mga HS barkada at namit rin ang mga grade school friends na after 12 years eh nakita ko ulit.. binagyo pero parang wala lang, dahil nasa megamall pa rin kahit na signal #3.. pero sa lahat, ito talaga ang pinakamasayang nangyari sa buong stay ko…

i love you jabi!

ang magkaroon ng picture kasama si Jollibee! :D kakilig.. hahahaha…

pero ang totoong rason, kaya kami umuwi eh dahil ikinasal ung kapatid ko. :) naging ok naman ung kasal, mejo umulan nga lang nung umaga.. naging babae ako, for once.. hehehe.. =) pictures? hmmm, ito isa..

peace!

hahaha.. =) iba daw ang itsura ko kapag naaayusan.. :P sa ibang pictures, check nyo na lang multiply ko.. =)

naging masaya ang stay ko sa Pinas. nasabi ko na bang bitin? sobrang bitin… kaya uuwi ulit ako. :D may babalikan kasi eh.. ^_^

http://carmefrancia.multiply.com.. =)