kundiman[dot]net

chineck ko ung Yahoo Groups namin ng mga classmates ko nung college.. at ito ang nakita ko.. wow! na-miss ko tuloy ang programming..

*ito naman ang normalized form ng diagram sa taas.. ang saya talagang balikan ng nakaraan…

IT graduate ako sa PEYUPI.. ung diagram sa taas, yan ata ung project namin sa DBMS… basic na diagram lang yan.. sinakto ata ng prof. namin since pagka-graduate namin, maghahanap na rin kami ng trabaho.. saya.. hahaha! buong second sem. ata eh DBMS at Visual Basic ang pinag-aralan namin.. sarap mag-isip..la kang ibang poproblemahin kundi un lang dahil kapag di kami nakagawa ng working system eh, mas malaking problema ang kakaharapin namin.. bangag, puyat at may bitbit na CPU.. yan ang itsura namin every week, tuwing may defense.. habang mage-explain kami sa prof. eh sabay pagiisip at pagdarasal na sana hindi palpak ang pinagpuyatan namin.. medyo naging maayos naman ang defense namin dahil nakapasa naman kami… sa awa ng Diyos, grumadyate naman ng tama sa oras…

habang tinitingnan ko ang mga files namin dati sa Yahoo groups, ngayon ko lang naisip na, masipag pala akong mag-aral noon! hehehe.. dahil, di ko maisip na natutunan ko ang mga ganitong bagay.. aus! at noon pa lang pala eh mahilig na akong magmulti-task.. biruin mo, habang may overnight kaming barkada (barkada ko ang kagrupo ko sa thesis), gumagawa kami ng system, nanonood ng TV, may nakikipagtelebabad at nagtetext sabay inuman! nak naman! hahaha.. kaya rin siguro kami kinakabahan sa bawat defense dahil baka pumalya kami sa page-explain..

nakakatuwa lang.. programmer.. wow.. ang gandang pakinggan.. “anong trabaho mo?” Systems Analyst.. bigatin! hehehe.. di ko naman talaga pinangarap na maging programmer.. pero, gusto ko rin maging web developer.. siguro kaya rin ako nahilig sa pagbo-blog at pagde-design ng website.. sana lang matupad rin ung pangarap ko na un.. ang hirap kasi mag-apply ng trabaho na related sa course.. kailangan ng experience.. eh gudluck naman, pano ko magkakaroon ng experience eh ayaw nga nila akong tanggapin?! pero alam ko, one of these days, matutupad din ang pangarap ko!

may isa pa palang image.. Extended Entity-Relationship Diagram** yan.. pinapakita rito ung relationship ng bawat entity sa isang diagram.. gets? haha..

isa itong workflow.. halimbawa, sa pagawaan ng sapatos.. diba may mga supplier ng sintas, takong, balat, at kung anu-ano pang gamit sa paggawa ng sapatos.. bawat isang supplier ay may kanya-kanyang sinusupply… tapos, kapag nakapagorder na ang pagawaan ng sapatos ng kailangan nilang gamit, dadalhin ito ngayon ng supplier sa workcenter kung saan, ginagawa ang mga sapatos.. then ung mismong product eh o-orderin naman ng isang tindahan.. yan ung order… dito, nalalaman kung ilang box ba ng sapatos ang kailangan ng tindahan.. then, kapag binili na ito ng customer, kailangan nya ng sales invoice kung saan nakalagay kung magkano ang kanyang binili..

diba.. napakasimple lang! hahaha.. ewan ko ba kung bakit kailangan pang gawing kumplikado… hay.. pero masaya ang mag-programming!!

**Entity Relationship Diagrams are a major data modelling tool and will help organize the data in your project into entities and define the relationships between the entities. This process has proved to enable the analyst to produce a good database structure so that the data can be stored and retrieved in a most efficient manner.

made in the philippines

may nakita akong ruler na made in the philippines.. un ung kahoy na ruler.. natuwa lang ako.. naging proud na galing ito sa bansa ko.. naalala ko tuloy nung nagtatrabaho pa ako sa isang country store.. nung pasko, maraming mga christmas ornaments kaming binebenta.. at dahil ako ang naatasan na magayos nito sa mga estante at display, napansin ko na panay Made in China halos karamihan ng mga ornaments.. mura lang 99 cents.. tapos, natuwa ako dahil may Made in the Philippines.. wow! ang ganda nga eh.. gawa ito sa capiz.. at take note ang mahal ah, $1.99 without tax pa un! simula nun, lagi na akong naghahanap ng Made in the Philippines na gamit..

ilan pa sa nakita ko ay:

– mga shell na naka-plastic, sa Corpuz Christi.. un ung mga shell na pwedeng ilagay sa aquarium.. made in the philippines

– mga t-shirt ng Tommy Hilfiger sa isang mall dito.. made in the philippines

– ung ibinigay kong regalo sa aking inaanak dyan sa pinas.. ang gusto kasi ng nanay nya eh regalo galing dito.. nung nasa pinas na ko, saka ko lang nabasa na made in the philippines pala ito! disney naman eh..

nakakatuwa na may export goods din pala tayo.. nakikilala ang Pilipinas sa ibang bansa..

pumunta ako ng isang Asian Store, intsik ang may-ari.. may isang Amerikano na pumasok, may hinahanap.. magiihaw ata.. ang narinig ko lang ay sorry sabi nung tindera, dahil di sya nakakaintindi ng ingles.. umalis na ko pagkatapos nun.. pumunta naman ako ng Filipino Store para bumili ng phone card.. nandun na din ung Amerikano.. sinusundan ako? hahaha.. di no.. akala nga nya nung una ay tindera ako dun dahil tinanong nya ako.. agad ko syang itinuro sa tindera.. nagtanong sya.. at nagulat ang kano na marunong mag-ingles ung tindera.. matagal-tagal din silang nagusap medyo nainip ako.. buti hindi naubusan ng ingles ung tindera.. medyo nainip na ako.. pero nagintay pa rin akong matapos sila dahil bibili pa ako ng phonecard..

kung sa mga gamit pa lang eh proud na ako na made in the philippines, lalo na kung tao na.. ung mga half-Filipino at mga Filipino na talaga namang namamayagpag sa iba’t-ibang larangan.. si Apl ng Black Eyed Peas, Nicole ng Pussycat Dolls, ung nanalo sa Dancing with the stars (sensya nakalimutan ko ung name), Vanessa aka Gabriella ng Highschool Musical (Disney Movie), mga animators ng Pixar, mga ballerina, mga doctor, nurse, teacher, mga OFW.. lahat sila pilipino.. proud ako!

made in the philippines.. madaming pilipino ang nagiging proud na pinoy sila kapag lumalabas na sila ng bansa.. marami din naman ang itinatakwil ito.. ewan ko ba, may mga tao na simula’t-simula ata ay ayaw ng maging Pilipino.. pero siguro kung naging mayaman lang tayo tulad ng Japan, magaganda’t gwapo tulad ng mga taga-Europe, at kasinggagaling mag-ingles tulad ng mga taga-America, eh gugustuhin na rin nilang mag-stay sa Pilipinas.. nakakaawa sila.. di man lang nila na-appreciate ang kanilang lahi.. oh, well, may mga bagay talaga na di na mababago…

pansin ko lang, 2 sunod na post ko eh, parehong tungkol sa aking bayang sinilangan.. haha! goodluck! :) tama na nga ‘to!!!

nga pala, sabi ni major isulong seoph.. hehehe.. :)

enjoy!

hmmmmm…. kakaaliw lang isipin na nakauwi talaga ako ng pinas.. nakabalik sa buhay ko dati.. la namang nagbago.. actually, la naman talaga.. siguro, dumami lang ang mga mall, dumami ang tao, lumiit ang mga kalsada, tumaas ang pamasahe pero ganon pa rin.. di ko inisip ang problema ng bansa… parang di ako umalis ng matagal na panahon…

airport pa lang, ramdam mo na nasa pinas ka na.. dati rati, sa TV ko lang napapanood ung mga balikbayan, ngayon, isa na ko sa mga un.. iba talaga ang feeling.. sobrang saya! tapos, may mga kumakanta pa.. ung tamang harana! hehehe.. di mawala sa aking labi ang ngiti.. nasa pinas na naman ako.. makakagala na naman, makikita ang mga kaibigan.. kahit 1 taon pa lang akong nawawala, feeling ko, ang tagal na nun.. sobrang hindi!

naging maayos naman ang pag-stay ko sa pinas.. tamang araw-araw ang gala.. sinulit.. laging umaga umaalis tapos gabi na uuwi.. napapagalitan, pero aus lang… minsan lang naman ako makakauwi.. saka sobrang na-miss ko rin ung mga tao, lugar.. na-miss ko ang pinas!!!! isang araw lang ata ako tumambay lang sa bahay.. sakit-sakitan portion pa kasi nun.. sabi nga ng kapatid ko, wag ko daw damdamin ung sakit, minsan lang daw uuwi ng pinas.. tama nga naman sya.. sobrang limitado ng oras at araw.. parang ayoko nang matapos bawat araw.. pero syempre, di naman pwedeng ganon..

bawat simula ay may wakas.. bawat saya ay may lungkot.. walang pagsisisi.. sobrang saya ko sa aking muling paguwi… finally im home ang drama!

walang iyakan.. bakit?

dahil uuwi rin naman ako next year… :)