kundiman[dot]net

Lahat ay Payak, yan ang tema ngayong linggo. Medyo mahirap ang tema, pero naisip ko.. Payak, Simple. Pareho lang naman sila ng kahulugan diba? :) pwede. ^_^

Simple Joys. Mababaw lang akong tao. Di ka mahihirapang patawanin ako. :) Anu-ano nga bang nagpapasaya sa akin? hmmm… Isa na dito syempre, ang makausap si Arvin. :) Alam nya un, na marinig ko lang ang boses nya, magiging ok na ako. hehe. ^^ Masaya rin ako kapag nakakausap ko ung mga kaibigan ko. Kahit na magastos sa phonecard at pagminsan pa eh, napuputol-putol ung tawag, ok lang. Nakakamiss din kasi ung mga barkada ko, at kapag kausap ko sila, kahit isang oras lang, feeling ko eh kasama ko na rin sila. :)

Masaya rin ako kapag nakakakumpleto ako ng tulog sa isang araw. Ung hindi bitin, at kumportableng tulog. Tapos gigisingin ako ng kapatid ko para pumunta ng mall. Nakatulog na ng maayos, bonding time pa! :)

Gustong-gusto ko kapag nagkukwento ung nanay ko tungkol sa experiences nya nung mga bata pa kami ng mga kapatid ko. Nakakatuwang marinig ang mga kwentong galing sa kanya, tas makikita ko pang nag-goglow talaga ung nanay ko habang nagkukwento? Priceless. :)

Simple joys. Katulad na lang ng larawan na napili kong i-share sa inyo. Paa namin yan ni Sara, kapitbahay at kaibigan ko. Ewan ko ba kung anung naisipan namin at ginawa namin ito. haha. Bigla na lang syang kumuha ng pentel pen at sinimulang drowingan ung paa nya, at syempre gumaya naman ako. :) Sobrang random ano? Pero ang mga bagay na ito, simple  mang matatawag ay talagang nakakapagpasaya sa akin. :)

Ito ang aking lahok para sa ika-58 linggo ng Litratong Pinoy na may temang Lahat ay Payak. Ang litrato ay kuha ng aking kaibigan, habang nagkakaraoke kami. Hulaan nyo kung alin dyan ang paa ko. Hehe:) Bistahin ang lahok ng iba pang miyembro dito. ^_^

Ito na ang huling gabi
Hagkan natin ang bawat sandaling nalalabi
ng gabing kailanma’y di malilimutan
Habang mata’y nakapikit, yinakap mo akong mahigpit
Hanggang lumuhang kay pait
Hanggang sa kahuli-hulihang saglit

Teka teka teka. Parang di ata bagay ung kanta ng Sugarfree sa larawan. Bakit nga ba parang ang saya pa namin ni Arvin dyan, eh kitang huling gabi ko na sa Pilipinas at kinabukasan eh di na kami magkikita. Malabo ba? Di naman. :)

Natapos nga ang gabing iyon, pero di naman nawala ang mga ala-ala. Hinding-hindi namin makakalimutan ang mga araw na kami’y magkasama. Kung mamiss man namin ang isa’t-isa, maaari naman naming tingnan ang mga litrato na magpapaalala ng masasayang sandali na pinagsaluhan namin. Nakakapagusap pa rin naman kami sa YM at telepono. Walang dapat ikalungkot dahil alam kong magkikita kaming muli, at handa naman kaming maghintay. :)

Nang matapos ang gabing iyon, walang umiyak ni isa sa aming dalawa. Bakit pa diba? Natapos nga ang gabi, pero di naman ito ang katapusan para sa aming dalawa. :)

Ito ang aking lahok para sa ika-57 linggo ng Litratong Pinoy na may temang Nang Matapos. Ito ay stolen shot na kinuha ng aking kaibigan last year, huling gabi ko sa Pilipinas. Parang hindi ako aalis ng gabing iyon, actually, ayoko talagang umalis. Bistahin ang lahok ng iba pang miyembro dito. ^_^

ps. 11th monthsary nga pala namin ngayon ni Arvin :) sakto sa LP. ^_^

Siyempre, ang paborito namin e yung picture namin! Hehehe. Ito ang aming lahok para sa ika-52 linggo ng Litratong Pinoy na may temang Paboritong litrato. Ang picture ni komski ay yung creative shot niya para sa graduation picture at ang litrato naman ni karmi ay wala lang, cam-whoring lang sa opisina. Bisitahin ang mga paboritong litrato ng iba pang mga miyembro dito.

Chuck Taylor All-Stars, or Converse All-Stars, also referred to as “Chuck’s” are canvas and rubber shoes produced by Converse. They were first produced in 1917 as the “All-Star,” Converse’s attempt to capture the basketball shoe market. They were not particularly popular until basketball player Chuck Taylor adopted them as his preferred shoe. He was impressed with the design so he became the shoe’s leading salesman. After proposing a few changes to the shoe, the shoe got its current name and Chuck Taylor’s signature on its ankle patch.

– http://en.wikipedia.org/wiki/Chuck_Taylors

kung may isang bagay na nagkakasundo kami ng kapatid kong babae, maliban sa pagiging addict sa Pet Society, ito ay ang parehong pagkahumaling namin sa Chucks. ^^ simple, kumportable, pwedeng ibagay kahit na anong suot mong damit — opo, nasubukan ko nang magsuot ng Chucks na naka-bestida ako. hahaha. :) minsan din, sinusuot ko din sya sa trabaho kahit na bawal. pasaway.

ah basta, Chucks is <3.

tsk. kulang pa ung Chucks namin. may gusto akong bilhin eh, ung kulay dilaw! :D hehehe. ^^

Ito ang  aking lahok para sa ika-51 linggo ng Litratong Pinoy na may temang Sapatos. Ang litrato ay kinunan kanina lamang. Pagpasensya na kung madumi ung mga sapatos. Di lang talaga namin nilalabhan yan. hehe. Bistahin ang koleksyon ng mga sapatos ng iba pang miyembro dito.:)

LP na naman. buti na lang talaga may LP para laging may update dito sa kundiman. :) hehehe.

dahil may pasok sa trabaho si Komski ngayon, ako muli ang gagawa ng LP theme para ngayong linggo. wala akong kaide-ideya kung ano ang paksa kaya naman pagkagising ko’y pinuntahan ko kaagad ang website. March 12 – Blusa/Polo. yan ang theme ngayong linggo. ummm, medyo mahihirapan ata ako nito. hehe.

blusa. blouse. naku, wala akong blusa. tiningnan ko ung cabinet ko at ang tumambad sa akin ay ang napakadaming t-shirt. un lang kasi ang sinusuot ko, t-shirt. pupunta sa mall, t-shirt. magsisimba, t-shirt. party, t-shirt. hehehe. kung pwede nga lang magt-shirt na lang din sa trabaho eh un na ang sinuot ko. di ako mahilig sa mga blusang pambabae. ung feminine ung itsura. ung may frills, ruffles, at plunging neckline. parang di ata bagay sa akin. hehe. kaya naman di na ako nagtangkang bumili pa nito.

binisita ko ang aking kaibigan sa California, noong 2006. hinalungkat nya ung bagahe ko at laking gulat nya ng makita nyang panay t-shirt, jeans, sando at pajamas ang bitbit ko. kaya naman ang unang ginawa namin nung araw na un? pumunta sa mall para bumili ako ng mga damit. pero in the end, mga simpleng tshirt pa rin ung nabili ko. hehehe. :P nung huling araw ng bakasyon ko sa kanila, binigay  nya sa akin itong blouse na ito.

ummm. hehehe. ayos, isang pambabaeng blusa. nagpasalamat naman ako sa kanya, at alam kong natawa sya sa reaksyon ko. hehehe. bago ako umalis, sinabi nya sa akin na sana daw ay kahit isang beses lang ay maisuot ko itong blouse na ito. ngumiti lang ako sa kanya. :)

Ito ang  aking lahok para sa ika-49 linggo ng Litratong Pinoy na may temang Blusa/Polo. Ang litrato ay kinunan kanina lamang pagkatapos maghalungkat sa aking cabinet. Di ko pa rin naisusuot ang blusang yan. hehehe. Bistahin ang mga paboritong blusa/polo ng mga  miyembro dito.:)