kundiman[dot]net

Ako: Uy tol, bigay ka nga ng litrato na pwedeng nagpapakita ng Tamad.
Bro: Magiisip ka pa, eh di picture mo.
Ako: *wala na lang nasabi*

Umm, nasabi ko na ba kung gaano ko kamahal ang kapatid ko? Hehe.

Tamad yan ang tema ngayon. Ironic dahil kung kelan Tamad ang tema, saka naman ako sinipag gumawa ng lahok. Buhay nga naman, full of ironies. =) Hehe.

At dahil tamad ang tema ngayon, iiksian ko lang ang entry ko. Nakakatamad kasi. Hehe.

Ito ang aking lahok para sa ika-78 linggo ng Litratong Pinoy na may temang Tamad. Salamat sa aking model ngayon, si Dug mula sa pelikulang “Up”. Bisitahin ang iba pang lahok dito.

PS.
Madami sa mga malalapit kong kaibigan, kakilala at kamag-anak ang naapektuhan ng bagyong Ondoy. Isa na rito ang lugar ng tiyahin ni Ate Lalaine sa Brgy. Sta. Lucia, Novaliches, Quezon City. Andito ang mga detalye kung paano ka pwedeng magdonate – cash or kind. Any kind of help counts. :)

“Aakyat tayo dyan? Seryoso?” Yan na lamang ang natanong ko kay Arvin nang maisipan nyang umakyat sa napakahabang hagdan na yan sa La Mesa EcoPark. Hindi biro ang haba at taas ng nasabing hagdan, pero sabi ni Arvin, makikita daw namin sa itaas ang mismong La Mesa Dam, kaya pumayag na rin ako.

Nasa kalagitnaan pa lang ata kami ng pagakyat nang makita  namin ang dalawang matanda, isang babae at lalake na pababa na. Nakakahiya nga dahil habang kaming dalawa ni Arvin ay hingal na hingal sa pagakyat, ang dalawang matanda nama’y parang wala lang, hindi batid ang pagod, nagkukwentuhan pa. Madaya, dahil pababa na sila. Hehe.

Tumambay kami saglit ni Arvin sa itaas, para na rin magpahinga at syempre, magpicture taking. Mainit ang panahon pero di namin ito pinansin, dahil walang patid na kwentuhan, kulitan at kodakan ang nangyari. Nakita rin naman namin ang La Mesa Dam pero di kami nakalapit dahil may harang ang paligid ng dam. Pero natigilan din kami sa aming ginagawa, dahil may nakita kaming police mobile na tumigil sa tapat namin. Ang buong akala nami’y bababa ang pulis at paaalisin kami. Hehehehe. Pero di naman iyon nangyari dahil umalis na rin ang mobile matapos ang ilang minuto.

Napagdesisyunan na rin naming umalis na, bago pa bumalik ung pulis at para makapaglibot na sa buong park. Nga pala, hindi namin nakuhanan ng litrato ung mismong Dam dahil may nakalagay na karatula dun.

Hmmm, ito kaya ung dahilan kung bakit may pulis na tumigil sa tapat namin? Lagot pala kami kung nagkataon. Hehehe.

Ito ang aking lahok para sa ika-75 na linggo ng Litratong Pinoy na may temang Karatula. Ang litrato ay kinuhanan last year at dahil hindi namin mapicturan ang dam mismo, ung karatula na lang ang kinuhanan ni Arvin. Bisitahin ang  lahok ng iba pang miyembro dito.

Muntik ko nang makalimutan na Huwebes nga pala ngayon. Kaya heto ako, 30 minutes bago pumasok ng trabaho eh gumagawa ng lahok para sa LP. =)

Lakad. Para sa ating mga babae, ang kasal na ata ang pinakaimportanteng “lakad” na gagawin natin sa buhay natin. Lahat ng tao’y nakatingin sa’yo habang suot mo ang puting gown at hawak ang isang bungkos ng bulaklak. Isang mahabang daanan ang iyong daraanan at iyong makikita lahat ng mahal mo sa buhay – lahat nakanigiti at tuwang-tuwa para sa iyo. At doon sa duo, sa may altar, naghihintay sayo ang taong pinakamamahal mo na alam mong kabado rin tulad mo – kabado pero masaya.

Walk down the aisle. Naalala ko tuloy ung libro ni Nicholas Sparks na “A Walk to Remember”. =)

Ito ang aking lahok para sa ika-73 na linggo ng Litratong Pinoy na may temang Lakad. Ang litrato ay kinuhanan last year, kasal ng kapatid ko. Alam kong nakapasaya at parehong kabado sina Melo at Eunice ng araw na iyon. =) Bisitahin ang  lahok ng iba pang miyembro dito.

Sinundo ako ng nanay at mga kapatid ko sa trabaho, Martes ng umaga. Pagkagaling sa trabaho’y dumiretso kami sa Lola ko. Tumambay saglit at pagtapos ay sinabi kong pumunta kami ng mall. Maga-alas dyes pa lang ng umaga nun. Sakto, kami ang magbubukas ng mall.

Dumating kami doon ng limang minuto pasado ala-dyes. Gutom na ako. Kaya bago pa man maglibot, eh dumiretso na kami sa foodcourt. Bukas na ang foodcourt, un nga lang, wala pang lutong pagkain dun sa gusto naming kainan. Chinese food ang trip namin ngayon. Kaya naman, kahit na bukas na ang ibang foodchains, eh hinintay talaga namin ung Chinese resto na gusto namin. Anung ginawa namin habang naghihintay? Nanood ng TV at nagpictorial.

Hindi naman masyadong halatang gutom ano? hehe.

Halos magiisang oras na rin siguro bago kami nakakain. Worth it naman ang paghihintay dahil, bagong luto, mainit-init pa ang pagkain. Susubo na dapat ako, nang maalala ko ang LP theme ngayong linggo. Tanghalian. Sakto. =)

Orange Chicken with Fried Rice.

Ito ang aking lahok para sa ika-70 na linggo ng Litratong Pinoy na may temang Tanghalian. Ang litrato ay kinuhanan gamit ang aking celphone. Alamin kung anung kinakain ng iba pang miyembro kapag tanghalian dito.

Panggabi ako sa trabaho, kaya naman minsa’y hindi ko siguro kung saan ba akong kakain ng almusal. Hanggang alas-nuebe ng umaga ang pasok ko, at madalas eh gutom na ako ng mga oras na un. Pag minsan ay bumibili ako ng pagkain sa cafeteria. Kapag naman alam kong susunduin ako ng kapatid ko, inaantay ko na lamang ang uwian para sabay-sabay na kaming kakain ng agahan na aabot na ng tanghalian sabay punta ng mall. Kumakain naman ako sa bahay, lalo na kapag alam kong walang pasok ang nanay ko.

Kanina, nagkaroon kami ng meeting. Nagstay kami ng medyo late at nagkaroon pa ng overtime. Isa lang ang ibig sabihin ng meeting para sa akin. MEETING = FREE FOOD. =) ok ok. Nakinig naman ako sa presentation nila kanina, habang kinakain ang bagel na may cream cheese. Saka ko naalalang LP nga pala. Kaya naman agad-agad kong kinuha ang aking celphone para kunan ang kinakain ko.

Ito ang aking almusal. Bagel, Scone at isang basong punch. May breakfast taco pa nga, pero di na ako nakakuha.

Ito ang aking lahok para sa ika-69 na linggo ng Litratong Pinoy na may temang Almusal. Ang litrato ay kinunan kanina gamit ang aking celphone. Bisitahin ang lahok ng mga miyembro dito.