isang-taon

isang taon

4 Comments » June 14, 2009 » 20 days ago
maalaala ko kaya

061408

061408 kinunan ang litrato sa itaas. Nasa Tokyo Tokyo sa Trinoma kami ni Arvin. June 14 namin naisipang magkita para makilala ang isa’t-isa ng personal — ng higit pa sa pagkakakilanlan namin online. Naging masaya ang date — nagvideoke, kulitan, kwentuhan at nakipagjammingan pa sa Project One. Medyo di nga lang nakapagcamwhoring masyado. Busy kasi si Arvin sa pagyakap at paghawak ng kamay ko. :) hehe. June 14, 2008. “officially” kami na. :)

061409. Kita mo nga naman.. Isang taon na pala ang nakalipas. :)

hay, ang saya. ^^

naaalala mo pa ba?

6 Comments » June 5, 2009 » 29 days ago
inlove, maalaala ko kaya

… na nung bago tayo magkita eh binibilang mo ang bawat yakap na ibibigay ko sayo? Hindi ko na maalala kung ilang yakap nga ba, nawala na nga sa bilang pero ang alam ko, madami. Ang dami ko nang utang sayo yan ang lagi mong sabi. :)

… nung minsang sinabi kayo sayo na ok siguro kung kulay Pink na polo ang suotin mo kapag nagkita tayo? alam mo kung bakit? dahil dun sa kanta ng Mojofly na “Simula”. hehe:) Sabi mo pa nga sa text bago pa tayo magkita, di ka pa muna maghahanap ng pink na polo dahil matagal pa naman bago tayo magkita. :) Hindi natuloy ung plano, pero parang plinano na rin dahil nung araw na nagkita tayo eh hindi inaasahan na pareho tayong naka-stripes. o diba destiny. :P

… na binalak nating magkita sa UP Sunken Garden ng alas-syete ng umaga? haha. Pero di rin naman ito natuloy dahil hindi pumwede sa schedule ko. Inisip mo pa nga kung saan tayo magaagahan at kung san tayo pupunta ng ganong kaaga eh kitang sarado pa ang mga mall. Buti na lang at nausod ng alas-nuebe at sinabi kong sa Trinoma na lang tayo magkita. Una pa nga’y sabi mo, aabangan mo ako sa North Station dahil di ko naman alam kung paano pumunta ng Trinoma. Pero ang nangyari’y pumunta ka pa ng Cubao Station para dun ako sunduin.

.. na nalate ako ng 20mins. sa unang pagkikita natin? Di ko naman sinasadyang magpalate at di ko rin naman alam na sobrang aga mo. Malay ko bang trapik ung mula Marikina hanggang Katipunan. NagLRT na nga ako papuntang Cubao pero late pa rin. hehe. Alam mo rin bang gusto akong ihatid ng bestfriend ko sa MRT Station? hahaha. Pero sabi ko, wag na, malaki na ako. hehe.

… na kunwari pang hindi kita napansin nung pagakyat ko ng escalator dun sa MRT Station? Pero halata namang ikaw un, dahil ikaw lang ung tanging tao na nakaupo dun sa bench na para bang may hinihintay. Katext ko pa nga ung kaibigan ko nun at di na ako nakapagreply sa kaba. haha. Parang ewan lang. Nakatungo lang ako na para bang nagtetext pero di naman. Nang linapitan kita’y wala kang masabi at nagulat ako sa isang dozenang rosas na nakapatong sa upuan.

… nung tinabihan kita sa wakas sa bench na wala tayong imik pareho? Iniabot mo agad ang bulaklak pero ayaw mo akong tingnan. Saka ko lang naisip na, hindi ka nga nagbibiro nung sinabi mong mahiyain ka sa personal, pero mas nagulat ako sa sarili ko dahil natameme rin naman ako. hehe:) Naputol lang siguro ung katahimikan nung dumating na ung MRT na sasakyan natin. Tas hinawakan mo ang kamay ko.. ayun, wala na akong naalala pa.. :P hehe :)

Naaalala mo pa ba nung inagawan natin ng upuan ung dalawang lalake dahil tumayo sila para lang manood ng Fashion Show? Eh ung manong na natutulog kaya di tayo makalipat dun sa kumportableng couch. Ung pagkain natin sa Tokyo Tokyo at KFC. Ung pagvi-videoke natin na ikaw lang naman ang pinakanta ko. Sinita pa nga ako nung babae diba, dahil nakataas ung paa ko sa upuan. Naalala mo ba ung bata na pinanood ka? hehe:) Tas nakita pa nga natin ung isang poster na may bandang magpe-perform kaso, sayang dahil hindi naman natin mapapanood. Pero swerte pa rin tayo dahil napanood natin ng live ang Project One. Naalala mo ba nung nakanakaw ka ng halik sa akin? Habang naghihintay tayo na magperform ung Project One un eh. Nagulat ba ako? Oo, pero inaasahan ko na rin siguro. :P hehehe.

Halos buong araw rin tayong magkasama nun eh, na para bang ayaw pa nating pareho umuwi. Naalala mo pa ba nung inintay mo akong makasakay ng jeep along Aurora Blvd.? Bulacan ka pa uuwi pero pinasakay mo muna ako bago ka umalis. Tas nung nasa bahay na ako, tinext mo ko na nagtatanong kung gusto na rin ba kita hindi lang online, pero personal na rin. Sumagot ako ng Oo naman. :)

June 14, 2008. Unang beses nating magkita. Nabayaran na rin ang mga utang na yakap, may nakasama pang halik. Ang saya ng araw na un, sobra. :) Hindi nga ata sapat ang isang blogentry lang tungkol dito. Hanggang ngayo’y sariwa pa rin ang bawat ala-ala ng araw na iyo. :)

Sino ba namang magaakalang isang taon na pala ang nakalipas? ^_^ tagal na rin! :D Happy Anniversary baby :)

nang matapos ang gabi..

22 Comments » May 14, 2009 » 52 days ago
Litratong Pinoy, maalaala ko kaya

LP logoIto na ang huling gabi
Hagkan natin ang bawat sandaling nalalabi
ng gabing kailanma’y di malilimutan
Habang mata’y nakapikit, yinakap mo akong mahigpit
Hanggang lumuhang kay pait
Hanggang sa kahuli-hulihang saglit

Teka teka teka. Parang di ata bagay ung kanta ng Sugarfree sa larawan. Bakit nga ba parang ang saya pa namin ni Arvin dyan, eh kitang huling gabi ko na sa Pilipinas at kinabukasan eh di na kami magkikita. Malabo ba? Di naman. :)

Natapos nga ang gabing iyon, pero di naman nawala ang mga ala-ala. Hinding-hindi namin makakalimutan ang mga araw na kami’y magkasama. Kung mamiss man namin ang isa’t-isa, maaari naman naming tingnan ang mga litrato na magpapaalala ng masasayang sandali na pinagsaluhan namin. Nakakapagusap pa rin naman kami sa YM at telepono. Walang dapat ikalungkot dahil alam kong magkikita kaming muli, at handa naman kaming maghintay. :)

Nang matapos ang gabing iyon, walang umiyak ni isa sa aming dalawa. Bakit pa diba? Natapos nga ang gabi, pero di naman ito ang katapusan para sa aming dalawa. :)

huling gabi

Ito ang aking lahok para sa ika-57 linggo ng Litratong Pinoy na may temang Nang Matapos. Ito ay stolen shot na kinuha ng aking kaibigan last year, huling gabi ko sa Pilipinas. Parang hindi ako aalis ng gabing iyon, actually, ayoko talagang umalis. Bistahin ang lahok ng iba pang miyembro dito. ^_^

ps. 11th monthsary nga pala namin ngayon ni Arvin :) sakto sa LP. ^_^

A Tribute Campaign: Certified Senior Bloggista

9 Comments » January 19, 2009 » 166 days ago
maalaala ko kaya, meme

Ang buhay, parang pagtatayo ng website. Hindi sa lahat ng browser, maayos tignan ang iyong mga pahina. Minsan kulang sa plug-ins, luma ang version o kaya magkaiba lang talaga kayo ng vendor. Dahil sa mga pagkakaibang ito, naiiba ang itsura ng iyong site sa tingin ng ibang mga surfers. May maganda, may pangit, may hindi maintindihan, merong magulo.

Ikaw?
Nakikita mo ba ako nang maayos?

Certified Senior Bloggista!June 13th, 2004. Aces.tabulas.com ang naging server ko nung nagsignup ako sa tabulas. Yun ang araw na ako ay naging isang opisyal na blogger. Tabulas lang kasi ang alam kong blogging engine dati, malay kong meron pa palang iba, hehehe:P Ate ko ang nagkwento sa akin tungkol sa blogging, pero hindi siya blogger, kundi yung isang student assistant (SA) nila sa admissions office ng UST. Nagprint pa nga siya ng dalawang entry nung SA nila at pinabasa sa akin, tungkol sa tander cats ata at mga boylets.

tabulas.com/~cornyscience ang URL ko nun. Cornyscience, kasi naman, hayskul palang kasi e batikan na ako sa pagiging corny.

Puro buhay kolehiyo ang mga pinagpopost ko nung una. Karamihan, tungkol sa Math subjects ko na napakahirap o tungkol sa mga crushes ko, haha. Oo, either tungkol sa bagsak kong math exam o, kung paano ko nalaman yung buong pangalan ng crush ko na nagsimula sa numerong 54333. At ilang mga Maala-ala mo kaya entries tungkol sa mga crush ko nung hayskul.

Nagblog ako dahil gusto kong isulat ang mga nangyayari sa buhay ko, dahil hindi naman kayang alalahanin ito lahat ng utak ng tao. Ayus din siguro kasi kung matanda ka na e mababasa mo ang mga nangyayari dati nung bata ka pa. Kaya nga kapag nagkaanak ako e gagawan ko siya ng blog para kapag matanda na siya e makikita niya. Read the rest of this entry »

ang bilis ng panahon..

6 Comments » December 22, 2008 » 194 days ago
maalaala ko kaya

..na parang kahapon lamang ng sila’y nagsimulang magkakilala at magka-ibigan. nangakong magmamahalan at di maghihiwalay sa kabila ng mga problemang maaari nilang maranasan sa hinaharap. naging matatag ang pagsasamahan at naging matalik na magkaibigan sa paglipas ng panahon. naging saksi kami ng mga kapatid ko sa pagmamahalang walang hanggan at wagas. :)

dalawampu’t limang taon. mapakahaba na kung tutuusin, quarter of a century na. pero ito pa lang ang simula pa ng mas mahabang samahan for better or for worse. :)

Silver.

ito po ang pampitong Pasko post sa pakulo namin ni Arvin. hindi related sa Pasko ang post ko ngayon, pero nirequest ko talaga kay komski na ako ang magpost ngayong araw, para sa pagce-celebrate ng 25th Wedding Anniversary  ng mga magulang ko. :) siomai, ang tanda ko na talaga.. :P hehehe.

Wordpress Themes Design by NattyWP Wordpress Themes.
Images by desEXign.