kundiman[dot]net

Sa loob ng sampung taon na pagsusulat ko sa aking organizer/diary/planner, ngayong taon lang ata ako hindi nakuntento sa kung anung planner ang gagamitin ko. May nabili akong Listography planner pero di ko nagustuhan ung pagsusulatan. Masyadong maliit ang space, hindi un pupwede sa akin dahil nobela ako kung magsulat ng mga nangyayari sa akin sa araw-araw. Kaya bumili ulit ako ng planner na buti na lamang eh 50% off na dahil siguro ilang araw na lang eh 2011 na. Mas malaki ang spaces nito at sobrang laki din na parang textbook na ang dala ko. Pero pagdating ng unang araw ng 2011, nung sinusulatan ko na ung planner, narealize ko na soooobrang laki naman ng space na susulatan. Nalula ko. Ang ending, ung Listography planner ko na din ang ginamit ko. Dahil maliit naman akong magsulat, nagkasya naman ang nobelang entry ko sa kakapiranggot na espasyong nakalaan kada araw.

Sabi nga nila, everything happens for a reason, kaya may dahilan kung bakit hindi ako makuntento sa iisang planner langngayong taon. Dahil darating pala ito sa buhay ko.

Sa wakas, nagkaroon din ako ng Starbucks Planner. Kung bakit kasi sa Pilipinas lang may ganyan, bakit wala dito sa States. Boo. Oh well, eto na ang planner ko, libre pa. Salamat talaga sa pinsan ko na ilang frappucino ata ang inubos bago nya nakuha ito. Sobrang saya lang. Ngayon nga’y medyo masakit pa ang daliri ko dahil sinulatan ko ung planner ko mula nung Jan. 1. Buti na lang 21 days pa lang ang nakakalipas. Salamat din sa kaibigan ko na syang nagdala nitong planner mula Pinas. Hay, sobrang saya. Parang Pasko at birthday ko ulit. Nawala din ung sama ng pakiramdam ko dahil dito. Ganun kasaya.

Ngayon ko lang narealize na sobrang babaw ko pala talaga. Mga simpleng bagay lang naman kasi talaga ang nagpapasaya sa akin. Hehe.

May mga coupon nga palang kasama ‘tong planner. Magamit nga paguwi ko ng Pinas.

Nagayos na naman ako ng kwarto kanina. Hiniwalay ko na ung mga DVDs ko saka libro. Matapos ang halos dalawang oras na pagaayos, heto na ngayon ang itsura nya.

Magulo pa din daw sabi ng tatay ko, pero maayos na yan para sa akin, mas maayos na kesa dati. At para naman mahaba-haba ang post ko, iisa-isahin ko ung mga gamit na makikita sa kwarto ko. :)

1. Beatles “Abbey Road” poster. Nabili ko sa FYE. Talagang inalis ko lahat ng mga nakalagay sa dingding ko para lang sa poster na yan. Kung di pa din halata, mahal ko ang Beatles.

2. Computer desk. Maliban sa kama ko, ito na ata ang pinakalagi kong ginagamit na area sa buong kwarto ko. Andito ang computer, tas patungan din ng mga gamit. Kakalinis ko lang nyan kaya walang laman ung ibabaw, pero pagtagal, hindi mo na makikita ung monitor sa dami ng kalat.

3. CD/DVD Racks. Oo, racks, dahil tatlo yang lalagyan ko. Dalawa para sa mga DVDs ko at isa naman para sa CDs. Kapag nakakita ako ng iisang shelf lang na maliit pero kasya lahat ng CD at DVD ko, bibili ako nun. Sa ngayon, ok na muna yan.

4. Bookshelf. Mahilig akong magbasa. Dati, buwan-buwan kung bumili ako ng libro, ngayon hindi na masyado. Natetempt akong bumili ng e-book reader, pero ayoko. May part pa din sa akin na gusto ung amoy ng libro eh. Pero kung may magreregalo sa akin, tatanggapin ko naman.

5. Photo collage. Ginawa ko yan 5 years ago. Kinuha ko lahat ng litrato ko na kasama ang mga kaibigan at pamilya at viola, isang photo collage. Sa tuwing tumitingin ako dyan, naaalala ko kung gaano ako kapayat dati. Pati na din mga masasayang memories na kasama ang mga kaibigan ko.

6. Bag. Depende kung anung feel kong gamitin na bag sa araw na un, kaya paiba-iba ung nilalagay ko sa sulok na yan.

7.A-7.B. Stuff toys. Sabi ng tatay ko, di na daw ako tumanda dahil sa dami ng laruan ko. May isang bin pa nga ako pero di na nakuha sa camera.

8. iHome. Madalas eh nagiging charging station yan ng mga iPod naming magkakapatid. Kapag trip kong magpatugtog habang nagaayos ng kwarto, ayan ang ginagamit ko. Late nga lang lagi ng 2 minutes ung orasan kahit ilang beses ko nang itinama ung oras.

9.A-9.B. Pictures namin ni Arvin. Isa sa mga natanggal (nung kinabit ko ung Beatles poster) eh ung picture namin Arvin. Ok na din naman ung pwesto nya ngayon, eye-level ko na, kaya lagi ko pa ding nakikita.

10. Yoga mat. Nagtry akong magyoga pero sumakit lang katawan ko.

11. Hello Kitty Lunchbox. Ginagamit ko kapag kailangan kong magtipid.

(repost from heymimay)

Mga resibo sa mga kinainang restaurant. Resibo ng mga damit at gamit na pinamili. Tickets ng sine. Ticket nang magSafari at natakot sa mga tigre. Ticket kasama si Arvin nang kami’y magEnchanted. LRT ticket na pinagamit ko kay Arvin. Resibo kapag nagCR ka sa Gateway (dun sa may bayad). Sun Prepaid Cards.

Kung nakita ako ng nanay ko na isang tambak ng papel at kalat ang nasa ibabaw ng la mesa ko, malamang magagalit sa akin un. Mahilig kasi akong magipon ng mga resibo, papel, at kung anu-anong bagay na alam kong makakapagpaalala sa akin sa isang pangyayari. At yan nga ang ginawa ko sa buong stay ko sa Pinas, nagipon ng mga resibo. At madami-dami rin pala ang naipon ko.^^

Sh*t! Di pwede to ung mga files ko!!! :’(

Isang linggo bago ako umalis ng Pilipinas, March 24, nasira ang laptop ko. Pagkauwi ko galing sa lakad namin ng pinsan ko, binuksan ko ang aking laptop para makausap si Arvin. Ilang minuto ang lumipas matapos kong pindutin ang power button, wala pa rin akong nakitang lumabas sa monitor nito. Tanging tunog lamang ang narinig na hudyat na nagstart na ang Windows. Nagpanic na ba ako nun? Hindi naman. Ano pa ba ang mas extreme sa pagpapanic? Un kasi ata ang ginawa ko.

Dumaan ang ilang araw, nawalan na ako nang pag-asa sa laptop ko. Pumunta pa ako sa SM Marikina, sa Dell Store nila doon para lang malamang kung magiging ok pa ung laptop ko. Video card daw ang nagfail. Walang nagawa si Kuya, kelangan daw ipadala sa Dell Philippines ung computer ko. Sabi ko’y di bale na lang, di aabot dahil 4 na araw na lang ay aalis na rin naman ako. Nakipagkita na lang ako kay Arvin ng araw na iyon, nagenjoy at hindi na muna inalala ang laptop.

April 1. Dahil alam kong magiging mahal din ang bayad ko kung ipapagawa ko ung laptop at mas makakamura pa kung bibili na lang ng bago, heto na ang gamit kong computer ngayon. :)

HP Pavilion Slimline. Hindi na laptop ang binili ko, nadala na ako dahil dalawang laptops na ang dumaan sa akin. In fairness naman, umabot din ng 2 taon ung huli kong laptop bago nasira. Desktop PC naman ngayon para iba, medyo pahirapan nga lang sa pagse-setup, malaki ang monitor at maingay ang keyboard kapag nagty-type. :) Pero mas tumatagal naman ata ito kesa sa laptop. Sana. Hehe. Medyo magastos kasi kung kada dalawang taon eh magpapalit ako ng computer.

Iisipan ko na lang ng paraan kung paanong makukuha ko pa ung files dun sa laptop ko. :)