kundiman[dot]net

Pitong araw na lang, ang layong namamagitan sa ating dalawa ang tuluyan nang mawawala. Muli kitang mayayakap at mahahalikan. Mahahawakang sa wakas ang iyong mga kamay at pangakong hindi ito bibitawan. Maririnig ko na ang iyong tawa, hindi lang galing sa headset kong suot-suot kundi mula mismo sa iyong mga labi na malapit sa aking tenga.

Pitong araw na lang ang hihintayin. Sasandaling panahon na lang un, kumpara noong taon at buwan pa ang binibilang natin. Sasandaling paghihintay na kaya kong tiisin dahil alam kong kapalit nito’y isang buwan na kasiyahang kasama kita.

Pitong araw, isang daan at animnapu’t walong oras. Kung tutuusin ay hindi ko pa kayang bilangin gamit ang aking mga daliri. Napapadalas ang pakikinig ko sa mga kantang nagnanais nang makauwi at makasama ang minamahal. Kasama na sa panaginip ko ang mga lakad natin, kasama man ang mga kaibigan ko o tayong dalawa lang. Gusto ko nang mangyari ang panaginip ko. At alam kong malapit na iyon.

Teka, bakit parang ang drama ko naman. Di tuloy halatang excited na ako.

Dahil pitong araw mula ngayon, makakasama na kita. :)

Nang malaman ko na ang LP theme ngayong linggo eh “Husay”, ito na kaagad ang naisip kong lahok.

Rubik’s Cube aka Magic Cube. Simula pa noong bata ako, hanggang ngayon, ay hindi pa ako nakakasolve ng Rubik’s Cube. Wala akong tiyagang alamin kung papaano gawin un kaya di ko na rin pinlanong pag-aralan. Simula noong bata ako, wala pa akong nakilalang nakakasolve ng Rubik’s Cube. Akala ko wala na.

Video yan ng aking kapatid na babae, 2 years ago. Hindi naman masyadong halata na gamit na gamit ang kanyang Rubik’s Cube ano? 1:05 mins. ang tagal ng video, pinanood namin (ng kapatid ko) ulit habang ginagawa ko itong post at ang sabi nya’y ang bagal daw nya. Mabagal ba yan?! Hahaha. Dahil adik ang kapatid ko sa Rubik’s Cube, ito ang ilan sa mga cubes nya..

Rubik’s Magic, dalawang klase ng 3×3x3 Original Cube, 4×4x4 (Rubik’s Revenge/Master Cube) at Rubik’s 360

Para sa akin, matatawag ang “skill” ang pagsolve sa Rubik’s Cube. At ito ay isang skill na hindi ko makukuha. Sinubukan akong turuan ng kapatid ko, pero nahilo lang ako. Hehe. Hayaan ko na lang ung kapatid ko ang maging magaling dito. Maghahanap na lang ako ng ibang pwede kong gawin na magiging mahusay ako. :)

Ito ang aking lahok para sa ika-94 linggo ng Litratong Pinoy na may temang Husay (able, skillfull). Ang litrato ay kuha ng aking kapatid na babae. Gusto pa nyang bilhin ung 2×2x2 na Rubik’s. Bisitahin ang lahok ng iba pang miyembro dito.

Pagapak mo dito sa Pinas ay ikabit nang mabilis itong sim sa telepono, upang marinig ko ang boses mong sinasabing sa paggising ko kinabukasa’y makikita na kitang muli, at muli pang aking mahahagkan.

Yan ang nakalagay sa note na kasama nitong simcard galing kay Arvin. Lalo akong na-excite at natuwa sa nalalapit kong paguwi. Ngayon lang nagsink-in sa akin, na sa next next Wednesday, ganitong oras, malamang ay hindi na ako magkanda-ugaga sa pagiimpake dahil kinabukasa’y aalis na ako. Ngayon pa lang ay gusto ko nang hilahin ang mga araw para March 3 na kaagad. Ang tagal ng 2 weeks. Pero naisip ko, ok na rin na dalawang linggo na lang ang hinihintay namin, hindi katulad dati na buwan pa ang binibilang.

Itong simcard na ito ang gagamitin kong pantext at pantawag. Sa loob ng isang buwan hindi kami mamomoroblema na walang internet connection o di kaya’y di makasend ang Google Voice. Sa loob ng halos isang buwan, alam kong isang text o tawag lamang ang namamagitan sa aming dalawa. Hindi problema ang pagkakaiba ng oras at kung mapuyat man namin ang isa’t-isa. Napakalapit, napakadaling magkita.

May dalawang linggo pang hihintayin. Naisave na rin ni Arvin ang number na gagamitin ko paguwi. Hindi ko pa ilalagay ung sim sa telepono ko, baka kasi magexpire pa ung load. Sayang din ang 20 mins. na libreng tawag. Itatago ko muna ang sim kasama ng mga sulat at notebook.

At sa nalalapit kong pagalis, icha-charge ko ang telepono ko’t ilalagay ang sim. Ise-save ang kanyang number, na nakabisado ko na noon pa. Paglapag ng eroplano sa Pilipinas, katulad ng sinabi ni Arvin, tatawagan ko sya na may ngiti sa labi dahil sa wakas matapos ang dalawang taon, magkikita na kaming muli. <3

Dapat LP ang post ngayon eh. Next week na lang kami babawi ni Arvin. :)

Ayan. Produkto ng pagkabore at dahil sa wala akong magawa at napansin kong ang dami ko palang pictures na may suot akong headset eh naisipan kong gumawa ng collage.

At sa paghahanap ko ng pictures na ilalagay ko dito, nakakita rin ako ng mas madaming pictures habang tulog ako. Baka un naman ang susunod na ipost ko dito. =) Hehe.